Kimi kazara, kimi hastalık sonucu, kimiyse doğuştan yarım kalıyor hayatta. Kaza geçiren birinin engelli olarak hayatını idame edeceği söylense, sanırım -Keşke ölseydi derdim.
Elbetteki bunu kişiden nefret ettiğim için değil, aksine çok sevdiğim için düşünmüşümdür. Muhakkak kendisi de başlarda bu şekilde düşünüyordur. Sonrası mı? Yaşanmadan bilinmez, ancak mücadeleyi öğrendiği kesindir.
Engelli olup, hareket etmekte bile zorlanan arkadaşlarm var. Bazen ölümün kurtuluşları olduğunu düşünsem de, onların olmadığı bir dünyayı düşünemiyorum.
Acaba bencillik mi ediyorum bilmiyorum, ama İyi ki varsınız diyorum.
Bu arada bugün kaza sonucu omurilik felci geçiren sevgili arkadaşım Suphiye’nin doğum günü.
Doğum günün kutlu olsun Suphiye. Yaşamak İstediğin kadar yaşa.
Kime göre yaşamalı, sanırım kendine göre yaşamalı insan çünkü başkasının isteklerine göre davrandımı kendinde ödün verirsin.Ve başkasını mutlu edeyim derken kendini mutsuzluğa mahkum edersin.
Doğum günümün kutlamışsın teşekür ederim
bu içten-samimi, duygu ve düşünceleri hissedecek bir kalbin, ve böyle arkadaşlara sahip olduğun için seni tebrik ediyorum..