O kadar çok sabrı tavsiye eden oldu ki, bu tavsiyelere dayanabilmek için Allah’tan sabır diledim. 
Ne hikmetse engelliyseniz, her zaman sıkıntı içerisinde olduğunuz sanılıyor. Her defasında şuna benzer ifadeler sarfediliyor.
-Üzülme, Allah vergisi, Allah sabredenlerle beraberdir.
Tamam, niyetiniz iyi olabilir. Ancak her tanıştığınız kişi aynı nakaratları söylüyorsa, dileğiniz ters tepip sabır taşı çatlayabilir insanın
Bu konuda tavsiyem, normal davranışınızın dışına çıkmamanız. Ayrıca bir insanın farklı sıkıntıları olabilir. Bunu engelli oluşuna bağlamanızda yanlış bir tavır olur.
Son olarak kişi engellilikle yeni (Trafik kazasıyla örneğin) tanışmışsa, muhtemelen ağır bir bunalımdadır. Bu durumda onu ne sabır, ne dost, ne de zorbalık teskin edebilir. Böyle bir durumda kişiyi kendi halinde bırakmak en doğru seçim olur sanırım.
Kimi kazara, kimi hastalık sonucu, kimiyse doğuştan yarım kalıyor hayatta. Kaza geçiren birinin engelli olarak hayatını idame edeceği söylense, sanırım -Keşke ölseydi derdim.
Elbetteki bunu kişiden nefret ettiğim için değil, aksine çok sevdiğim için düşünmüşümdür. Muhakkak kendisi de başlarda bu şekilde düşünüyordur. Sonrası mı? Yaşanmadan bilinmez, ancak mücadeleyi öğrendiği kesindir.
Engelli olup, hareket etmekte bile zorlanan arkadaşlarm var. Bazen ölümün kurtuluşları olduğunu düşünsem de, onların olmadığı bir dünyayı düşünemiyorum.
Acaba bencillik mi ediyorum bilmiyorum, ama İyi ki varsınız diyorum.
Bu arada bugün kaza sonucu omurilik felci geçiren sevgili arkadaşım Suphiye’nin doğum günü.
Doğum günün kutlu olsun Suphiye. Yaşamak İstediğin kadar yaşa.
Son Yorumlar