Çevreme bakıyorum da, ağlayan ağlayana. Kimi yaptığına ağlar, kimi yapmadığına ağlar, kimi ise yapamadığına…
Acaba diyorum, ağlayanlar için de ağlayan var mıdır? Ya da ağlayanları görünce ağlamaktan utanan?… Var mıdır dersin bencilliğinin farkında olan?…
ağlayanlar için de ağlayanlar olabilir, ağlayanları görünce ağlamaktan utanan varmıdır? sanırım yoktur yaa…
Gülmek kadar ağalamakta doğal değilmidir.
Daha çok ağlıyorsa, değildir
“Ağlayan için ağlayan var mıdır?” … Ağlayan kadar gerçek mi ki ağlasada.
Ya da o gözyaşı gerçekten göz pınarından yürek bağına akar mı?
Bu çelişkiyi çözebilen varsa, ağlayan için ağlayana tanık olandır.
Ayrıca ağlayandan ziyade güleni görmek insanları daha mutlu ediyormuş.
Ağlayanın gözyaşına herkes avuç açup mendil olabilecek kadar erdemli değildir.
“Kimi yaptığına ağlar, kimi yapmadığına ağlar, kimi ise yapamadığına…”
Buraya takıldım ben insan en çok yaptığınamı,yapamadığınamı yoksa yapmadığınamı üzülür, ağlar. Ben yapmadığım şeye üzülmem sonuçta istemediğim için yapmadım derim ama ya isteyipte yapamamışsam…
yada yaptığıma pişmansam ona üzülüp ağlıyorsam..
ağlayanlar için de ağlayan var mıdır? Ya da ağlayanları görünce ağlamaktan utanan?… Var mıdır dersin bencilliğinin farkında olan?…
Ağlayanlar için ağlayanın olduğunu sanmıyorum.Ağlayanları görünce ağlamaktan utanan ise hiç yoktur.
Bencilliğinin farkında olan olsaydı zaten o kişi bencil olmazdı.. farkında olmadığı için bencildir
“Kimi yaptığına ağlar, kimi yapmadığına ağlar, kimi ise yapamadığına…”
Yapmadığıma ağlamadım…yaptığıma ve isteyipte yapamadıklarıma çok ağladım..Yaptığıma ağlamam; yaptığımın pişmanlığı değildi, yaptığımın ne anlama geldiğinin bilinmeyişi…